W sumie pozytywnie

Nie wszystkie zapisy senackiego projektu ustawy regulującej kwestie warszawskich nieruchomości objętych „dekretem Bieruta” zostały dobrze przyjęte przez rząd, jednak cały projekt „co do zasady” oceniono pozytywnie.

Siedemdziesięcioletni problem

Przypomnijmy, że „dekret Bieruta” wszedł w życie w 1945 roku. Przejęto wówczas wszystkie grunty w granicach miasta – najpierw przejęła je gmina miasta stołecznego Warszawy, a następnie, w 1950 roku, Skarb Państwa. Dekret objął około 12 tysięcy hektarów gruntów, na których mogło się znajdować nawet 24 tysiące nieruchomości a jego celem było racjonalne przeprowadzenie odbudowy i dalszej rozbudowy stolicy. Obecnie przejęte wówczas grunty są obiektem wielu roszczeń. Senacki projekt ustawy ma zapobiec wyłudzeniom gruntów metodą „na kuratora” oraz niekontrolowanej reprywatyzacji warszawskich nieruchomości. Zakłada między innymi, że samorządy będą miały prawo pierwokupu tych gruntów objętych dekretem, na których znajdują się instytucje użyteczności publicznej.

Ocena pozytywna, ale z zastrzeżeniami

Rząd nie wszystkie propozycje ujęte w projekcie ustawy ocenił pozytywnie. Akceptacji nie uzyskał między innymi zapis o wpisach do ksiąg wieczystych. Projekt ustawy zakłada bowiem, że po umorzeniu sprawy o odzyskanie nieruchomości, zostanie ona wpisana do ksiąg wieczystych jako należąca do samorządu lub Skarbu Państwa. Zdaniem rządu samo umorzenie postępowania nie daje podstaw do takiego wpisu. Źle oceniono także zapis umożliwiający właścicielom ubieganie się o zwrot kilku – a nie jak dotychczas jednej – nieruchomości przejętej na podstawie „dekretu Bieruta”. Dlatego też cały projekt ustawy oceniono pozytywnie, zastrzegając jednocześnie, że poszczególne zapisy mogą budzić wątpliwości wymagające rozstrzygnięcia a całość ustawy wymaga precyzyjnego określenia skutków jej obowiązywania oraz wskazania źródeł finansowania.